در آستانه یک سال جدید

کلیشه ای خواهد بود اگر بگویم یک سال گذشت و حالا در آستانه سال دیگری هستیم.
ولی آیا غیر از این نیز هست؟
میتواند امشب و فردا زمانی باشد برای یادآوری همه روزهایی گذشته
میتواند مرور آنچه کرده ایم و انچه نکرده ایم باشد
میشود گفت و شنید
میشود دید و خواست
اصلا دست به دعا برداشت و خواست آنچه را نیست تا بشود هر چه ممکن الوجود است
شاید همراه شدن با گذشت بیهوده زمان خودساخته مرهمی باشد بر همه ناشده ها
بهتر نیست بجای گفتن همه این دردنامه ها یک ملودی زیبا برایتان بخوانم,حاجی فیروزی در لباس سیاهتر از شب شوم
کسی ممکن است بگوید شعری بگو
گل و بلبل را ستایش کن
نغمه قمریان و سبزی دشت و صحرا و چمن را به یاد آر
کاش میشد
کاش فارغ از همه این سئوالها و جوابهای مزخرف دور ریختنی لحظه ای طعم گس میوه آدم ناخورده در دهان مزه از یادبرده ام تداعی میشد.
آری کاش میتوانستم بروم به سرعت هر ستاره دنباله داری تا سوختنم در اسمان لبخند کودکی را بر لب آرایش کند.
صبحها لکه شبنمی میشدم بر نرمی برگی تا شاید خنک شود در ابتدای آفتاب صبحگاهی
من هم موج شادی ولوله کنندگان در هر حماقت دسته جمعی را خوش دارم
اما دیگر نه امشب
ای نه روز و نه شب به دنیا امده
ای پیچیده در لفافه کلمات بدهضم
تو نیز خوش خوشک سال جدید برایت وسوسه برانگیز است و گرنه انگشتان نازنینت را خسته نوشتن خزعبلات عیدانه نمیکردی

امروز

برای فردا
برای فردا روزی مثل امروز
به هر ایینه غبار بسته متوسل شدن
در پی تمام آرزوها با چهار دست و پا جست وخیز میکنیم
چشم بر هم زده و باز خیال میکنیم
خیال یک نوع خوشی همه کس گیر فزاینده
وحشت امدن فردا ترا میبلعد در تمنای هر انچه که نیست و تو میخواهی
کاشکی فزون میشد طراوت شبنم اشکی که بر گونه های خوشی از یادبرده ام می غلطد

عید قربان !
کریسمس؟!
اعدام صدام
قطعنامه
غرق شدن کشتی توی جاوه
رقص عربی در حضور رییس میراث فرهنگی...............
اوه
چقدر بده هر روز توی کافی نت باشی
همه اخبار هم بهت برسه!
اما فقط خبر توست که نمیاد
نه خبر مرگت
که خبر اومدنت
به کام من فقط تو شیرینی

در گنداب ایمان

ایمان من
سنگواره ای تکه تکه
چونان سرودی بر کاغذی موریانه خورده
هر کلمه اش سودایی گزاف و برباد
من مانده و معرفتی به گنداب فرو غلتیده٬که تو را میطلبد ای آتش

اكبر آزاد شد
مرد به تمام عيار
او نماد ايستادگي در برابر خودكامگيست
اكبر همه صداي ملتي است كه سالها يوغ استبداد . استحمار را بر گردن خويش حمل ميكند
گاهي بايد گفت ما استحقاق او را نداريم
ولي او فرزند آزاديخواهيست
ارزوي سلامتي براي او مانند طلب سلامتي براي خودم است
هر چند كه بيشتر همه ما نشستيم و نظاره كرديم و لي حالا خوشحاليم
تا چه پيش آيد

سلام به همه دوستان
سلام به همه از جايي دور از همه چيز
از كنار گاهي در گستره خدمت
سلام سربازي مجبور به فرو رفتن تا اعماق رخوت
سلام يك همجنسگراي سرباز به شما همجنسگرايان پا در راه اينده
امروز يك روز مرخسي
دل من گرفته از هر چه كه پيش مي ايد
اري هر انچه كه خواهد امد جز انكه تسكيني بر دل ريش من باشد
ولي چرا
چرا هميشه دلم گرفته از انچه امده و تنگ براي نيامده
با كه اين حديث را واگويه كنم
ولي در خدمت ظواهر همجنسگرايانه هم زياده
شايد ..
شايد هم نه

دیروز هم روزی بود مثل همه روزها
فقط با یه تفاوت که مثل روزهای پیش نبود
تفاوتی به اندازه دوسال زندگی احمقانه
من دیروز اولین روز خدمتم زیر پرچم بود
راستی که موهبتیست الهی این خدمت سربازی
دوسال عمرت را در کنار بقیه روزهایی که تلف کردی باز هم به باد میدهی
برخوردهای خشن ابلهانه وغیرضرور
لاکن ما هم به خدمت رفتیم.
دوستان ما دعا کنند.
فعلا تا پایان آموزشی خداحافظ همه باشد

مادر

مادر اي مادر خوب
اين چه روحيست عظيم؟
وين چه عشققي است بزرگ؟
كه پس از مرگ نگيري آرام؟
تن بي جان تو در سينه خاك
به نهالي كه در اين غمكده تنها ماندست
باز جان ميبخشد!



در كمال تاسف با خبر شدم ه دوست عزيز و قديميمون حميد پرنيان داغدارمرگ مادر شدن
شعر سرو سروده فريدون مشيري به خاطرم رسيد
اما كي ميدونه مادر كيه
سنگ صبوره
مسئول تربيته
و يا خيلي چيزهاي ديگه
بايد بگم مادر در همون كلمه چهارحرفي خاصه ميشه و بعد تا ابديت بسط پيدا ميكنه
مادر
گوياي همه چيزه
بله
فقط مادر گوياي نام مادره
به دوست و يار همشگيمون تسليت ميگيم وبراش از خدا طلب صبر ميكنيم.

پسری بر لبه کوتاه دیوار راه میرود
با کفشهایی بزرگتر از پاهایش
کمی آنطرفتر
دور نیست
پشت همین دیوار ردیف به ردیف
همه یکسان.
آره همه پازلها مثل همن
اینم یه پازله
منتها هنوز تموم نشده
بعضی قطعه های پازل کم یا بیشتر از کمی با بقیه فرق میکنن
می بینی؟
همه کنار هم
این پازل سرنوشته
ما هر کدوم یه قطعه پازل داریم
کی نوبت کی میشه

شاید برای من وتو آخرین زمان باشد
اخرین زمانی که بتوانی لب بر لب من نهی
آخرین زمان پیش از اینکه بوسه بر خاکم گذاشته باشی
شاید اخرین زمان باشد برای همه من و تو های دیگر
برای همه چشمهای خیره و به انتظار هم
نگاه کن!
پشت سرت را میگوییم
اگر میتوانی ببین
به پهنای همه تاریخ امتداد نگاه ها گسترده است
به بلندای همه چوبه های دار
در سرخی همه خونهای بر زمین ریخته شده
در فریاد همه به انتظار یاری نشستگان
و در خیال همه ی به گوشه امنی خزیدگان
اینک نیز شاید برای من وتو اخرین زمان است همانگونه که برای همه بود

همجنسگرایی
همجنس خواهی و بیشتر
هر روز وهر ساعت ذهن منو مشغول کرده
انگار داره همه نیروی تحلیل میبره
هجوم چراها داره مغزم رو مثل خوره میخوره
بابام میگه وقتی بچه بودی هم مدام سئوال میکردی چرا
ولی آخه چرا
راستی جوابی هم هست
گاهی به ذهنم میرسه که قرار نیست همیشه همه سئوالها جواب داشته باشه.
اصلا سئوال واسه اینه که یه جایی جواب نبوده یا شایدم یه جوابی بوده که حالا سئوال دیگه ای ایجاد میکنه
شاید بشه گفت بزرگترین سئوال خداست که گویا بزرگترین و کاملترین جواب هم هست
حالا من از تو سئوال میکنم
چرا

گاهی میشه شیشه ماشین رو بالا میکشی صدایی از بیرون نمیاد
گاهی در و پنجره رو میبندی صدا نمیاد
تازه پرده ها رو هم میکشی چیزی نمیبینی
گاهی کر میشی کور میشی
اما مگه اون چیزها از بین رفتن
نه هنوز اون بیرون صدا هست
چیزی واسه دیده شدن هم هست
آخه اون که لال شده هیچ کلامی و نظری نداره؟

تا کجا باید به خون غرقه شدن

تا کجا باید به خون غرقه شدن
تا کی به زیر شلاق تحمل کردن و دم برنیاوردن
چشمانم دیگر اشکی هم برای گریستن ندارد
مگر قلب کوچکم تا کجا طاقت غم و غصه را دارد
دل شکسته ام
پر شکسته و آواره
به ظاهر نفس میکشم
هر نفس به جای ممد حیات زهر است در کام من و چون براید نه مفرح ذات که آتش بر دلم میزند
سنگین و بی شوق
بی اندکی فراموشی
من هنوز هم روز نکبت را از یاد نبرده ام
من و خیل سوختگان و زخم بر دل داران
روز عیان شدن ددان
وحشیان خون اشام در لباس خلیفه الهی
به نام خدا جامهای رنگین خون پی در پی و به سلامتی شیطان سر کشیده شدند و میشوند
من هنوز به تو شک دارم خدای عدل و رحمت
به اینجا بودن و انجا بودنت
به جایی بودنت هم شک دارم
چگونه عرش تو نلرزید
چگونه خاک بر سر ملائک نریختی
چگونه جهنمت شعله ای نیفروخت
اینگونه است؟
وای بر من
وای بر ما
وای بر شما
اگر از شرم در زمین فرو رویم عجبی نیست
دیر نیست روزی که عطش یک کلام کام تشنه آزادی ما پر از آتش نکند

گاهی نمیتوان سخن گفت
فقط نگاه
نگاه به چرخش یک قاصدک در حجم خالی یک خیال
دیگر چه کنم که نکرده ام
حالا بی خاطره از آنچه گذشت گوشم باتوست
راستی
فکر میکنی یادم میرود
بهتر آنکه خودم این را هم فراموش کنم

اسمان شاید ابی باشد
اصلا آبی یعنی چه
مگر فرقی دارد
الان آسمان ابریست
اما خورشید که هست
ایا هست؟
تو دیده ای خورشید را میگویم
من گاه گاهی خوابش را میبینم.
اما لرزه هنوز بر اندامم خوش رقصی میکند

ساقی مغضوب

بغض صدای من
ارام نگاه تو
من خود کلافه از خودم
رهوار دلسپرده با توام
من خود شدم بیخود شدم انگه که اندر شد شدم
ای ساقی مغضوب
این یک پیاله را
تا انتها
تا آخر سحر
با من بنوش
اینک به اتشم
سوزم به اخگرت
ترسم ز عاقبت چون یابم عافیت
ساقی سخن بگو
میخوارگی بس است
من خود دگر میم
با من سخن بگو
از روز اخرین از بوسه نهان
در واپسین امید
من شاهد غمم
چون در پی اندرم ناید نفیر شوق
خوانم سرود اشک
ناله
اری گواه من

امروز سوم خرداد است
ولی هنوز در هوای دوم خرداد هستم
هشت سال است که در هوای دوم خردادتنفس میکنم
هشت سال تمام است که من و بسیاری دیگر به این فضا دل بسته ایم
نمیخواهم از خاتمی قهرمان بسازم که نمیتوانم
او خود ما را گفته که قهرمان نسازیم
او یک نماد بود
یک خاطره هم خواهد بود
نسل ما ایا یک خاتمی دیگر خواهد دید
یک رئیس جمهور با وقار و خنده رو
با محبت و شریف
او دغدغه ای جز اصلاح نداشت
او میدانست در تندروی خیر ملت نهفته نیست
ریختن خون و انتقام چاره ساز نیست و جز مسکنی موقتی برای روح های غافل و کج نگر نیست
اری
من نیز خواستم که بدانم
من نیز مانند او خواستم تحمل کنم
تا پشتم خم نشود
او شماتت خلق و شرمندگی در پیشگاه ملت را پذیرفت
ولی او خیانت نکرد
او با همان پاکی که امد خواهد رفت
هر دو گونه او سرخ از جفای بداندیشان گشت اما چرا من سیلی به صورت او زده باشم
قربانی بود که ملت به پیشگاه انسانیت تقدیم کرد
خود را سپر انتقادات نمود تا ما نیز بیاموزیم
او خود در معرض آماج حملات تمامیت خواهان قرار داد تا ما حداقلی از انچه را که میخواهیم داشته باشیم
ملت فضای مسالمت جوی اصلاح خواه را افرید تا خاتمی سربازجان برکف و محافظ ان باشد
او میرود اما
اما من باز فریاد خواهم زد
زنده باد مخالف من
زنده باد آزادی
هر چند اصلاحات مرد
اما زنده باد اصلاحات
او خواهد رفت همچنان تلاش کند و سخن بگوید
تا جهان جای بهتری برای انسان باشد
هر چند همیشه منتقد برخی حرکات او خواهیم ماند اما یادمان خواهد ماند که انتقاد کردن و تحمل ان را از خودش آموخته ایم
پس برو
تا ما چه سازیم

من هم حمایت میکنم

بیانیه بمناسبت روز جهانی مقابله با هموفوبیا

حل یک معضل اجتماعی نیازمند مشارکت همه شهروندان آگاه و مسئول است

حل مشکلات و معضلات اجتماعی نیازمند تلاش مشترک همه شهروندان است. از آنجا که هموفوبیا(1) یعنی سرکوب، بیعدالتی، پیشداوری، تبعیض و ستم نسبت به همجنسگرایان، یک معضل اجتماعی است و نه خود همجنس گرایی؛ لذا راه حل آن هم تنها به همجنسگرایان مربوط نمی شود بلکه مشارکت همه کنشگران، روشنگران و آگاهی دهندگان جامعه و کلآ همه شهروندان آگاه و با مسئولیت، فارغ از اینکه حامل کدام گرایش جنسی هستند، را می طلبد.
هرچند که شدت و غلظت هموفوبیا در جاهای مختلف متفاوت است اما این پدیده زشت فرهنگی مختص کشور و جامعه ما نیست بلکه در همه کشورها و جوامع بوده، هست و روزانه اعمال و باز تولید می شود، به همین سبب مقابله با آن هم نیازمند یک حرکت جهانی است. با آگاهی از این موضوع، تعدادی از سازمانهای حقوق بشری جهانی به همراه سازمانهای مدافعان حقوق اقلیتهای جنسی پیشنهاد تعیین روز 17 ماه مه ( 28 اردیبهشت) بعنوان روز جهانی مقابله با هموفوبیا را مورد حمایت قرار داده و قرار است امسال برای اولین بار در بیش از 40 کشور مختلف جهان مراسمی برگزار شود(2). علت انتخاب این روز مصادف بودن آن با روزی است که سازمان بهداشت جهانی در سال 1990میلادی همجنسگرایی را از لیست بیماریهای روانی خود حذف کرد.
ما همجنسگرایان ایرانی منتشر کنندگان این بیانیه، همصدا با جامعه همجنسگرایان جهان، ضمن اعلام حمایت مجدد از ابتکار روز جهانی مقابله با هموفوبیا، از همه هموطنان می خواهیم که به مسئولیت خود برای حل معضل فرهنگی- اجتماعی هموفوبیا عمل کرده و آن را جزئی از تلاش خویش برای ساختن ایرانی مدرن، دمکرات و امروزی قرار دهند.
مسلمآ با توجه به شرایطی که همگان از آن آگاهند، امکان برگزاری مراسم علنی روز 17 ماه مه در کشور وجود ندارد اما جهت دهندگان افکار عمومی، روزنامه ها، سایتها، رادیو- تلویزیونها، روشنگران و...... میتوانند در حد توان خود از جمله با چاپ و پخش مطالب، نوشته، مصاحبه، بحث و.... به معرفی این روز و اهمیت آن اقدام کنند.

13 اردیبهشت 1384
جمعی از وبلاگ نویسان همجنسگرا
سازمان همجنسگرایان ایران
ماها (مجله الکترونیکی همجنسگرایان ایران)
تعدادی از همجنسگرایان منفرد از تهران، اصفهان، مراغه، تبریز، شیراز، اصفهان و بوشهر


Homophobia 1- برای آشنائی بیشتر با هموفوبیا میتوان در جستجوگرها بدنبال کلمه
گشت.
2- برای اطلاع بیشتر به سایت زیر مراجعه کنید:

http://www.idahomophobia.org/

(3)- نتیجه فعالیتها و اقدامات هموطنان، از جمله چاپ و انعکاس این آگهی، در سایت مربوط به این روز که یک سایت بین المللی است و اخبار برگزاری این روز در سراسر جهان را منتشر خواهد نمود، در بخش مربوط به ایران منعکس خواهد شد. بنابراین لطفآ فعالیتها و اقدامات خود را جهت انعکاس در سایت مربوطه، به اطلاع ما برسانید. آدرس ایمیل برای تماس:

antihomophobiainiran@yahoo.com